Bloemen in de bars die doen vertellen en die doen luisteren…

20170301_135122

Dag beste Sint- Gillenaars of bewoners van andere gemeenten/ steden.

 

Eerst zou ik me graag even voorstellen. Ik ben Nel Coussement, wonende in Sint-Gillis. Sinds een tweetal jaar ruilde ik mijn gezellig appartementje in de Schotlandstraat om in een wat ruimer appartement in de Brugmannlaan bij het kruispunt Ma Campagne in Hoog Sint-Gillis. En jahoor,soms is er nog dat stukje nostalgie naar het drukkere, lagere, gezellige Sint-Gillis. Op enkele passen van het Parvis met haar ontelbare marktjes. Slechts eenmaal per week was dit plein de hele dag een plein zonder kraampjes. De dunne straatjes die krioelen rond dit plein, de auto’s die niet kunnen verder rijden als een fietser er zijn weg doorheen waant/ waagt. Het zijn die kleine dingen waar je je voorheen soms aan stoorde, en die nu zijn charme blootleggen. Het wassalon waar meerderen zich op de plooiplanken gingen installeren met hun benen zwierend in de lucht. Maar misschien hangt er ondertussen wel een bordje waar opstaat dat dit verboden is en heel misschien houden ze zich daar dan tegenwoordig wel aan. Want ja, sommige aspecten in buurten blijven hetzelfde maar andere dingen kunnen evengoed veranderen. Maar goed want wie wil nu stilstand, en dan nog in de stad. Want Sint-Gillis is dan wel een bijgemeente, we liggen vlakbij hartje Brussel, vroeger heetten we dan ook voor een reden Obbrussel. Maar de landbouwgronden vroeger moeten toch nog een ander gevoel teweeg gebracht hebben in deze gemeente, misschien dat die ‘spirits’ van die lang en intens bewerkte gronden nog aanwezig is, en dat we daaraan het grote aandeel van biobewuste mensen mogen te danken hebben. Ja, de bobo’s staan gewoon rechtstreeks in contact met de groene, agriculturele ‘roots’ van onze gemeente! Dat zal het moeten zijn!

Ook initiatieven zoals die van de VZW Toestand zijn op dit vlak te verwelkomen en zeker aan te moedigen. Het zijn nobele projecten die het leven in de stad groener, mooier maken en die de openbare ruimte teruggeven aan de burger die er uiteindelijk leeft en doet leven. Samen met de gemeente Sint-Gillis werkt Toestand aan de tijdelijke invulling van het Marie-Jansonplein, in de volksmond de “carré Moskou”. Het project dient om het plein nieuw leven in te blazen, maar tegelijk om samen met de gebruikers ervan een betere toekomst te bedenken én uit te voeren. De coördinator van dit project luidt Bernardo Robles Hidalgo.

Mijn artikel en fotoreportage behandelt de traditie van verschillende cafés in Sint-Gillis om een vaas met bloemen op de hoek van hun toog te plaatsen om een verwelkomend en opfleurende sfeer te creëren in deze cafés. Natuurlijk zal je deze gewoonte ook terugvinden in ontelbare andere cafés binnen en buiten de gemeente! Maar ik was gedwongen me te beperken tot een viertal cafeetjes. De eer was geheel aan mij hen te mogen interviewen en fotograferen. En de gratis drankjes kreeg ik er zo bij 😀

 

BAR LA LICORNE

Ik begon bij de bar La Licorne in Laag Sint-Gillis. Deze ligt op de Vorstsesteenweg tussen Hallepoort en het Bethlehemplein. Hier vond ik al een lila paarse hyacinthplant terug die volgens de uitbaatster Ghislaine het einde van de winter en de komst van de lente aankondigt. De hyacint wordt echter gezelschap gehouden door een cactussen die hun dienst doen tegen agressieve klanten. Dit laatste mag gerust met een humoristisch tintje opgenomen worden. 

20170228_181621

 

 

De herkomst van de bloemen hangt af van het humeur, de inspiratie en de tijd die Ghislaine heeft. Soms zijn het zelfs wilde bloemen, maar andere keren kan het evengoed uit de winkel afstammen. Wanneer ik haar vraag naar haar mooiste souvenir die ze heeft met La Licorne, verwijst ze naar een Halloween feestje waar ze het idee had de hele bar vol dode bladeren te leggen. Deze bladeren was ze gaan verzamelen in het bos. “De klant die toen tegenover de bar woonde ontdekte dit bij het binnenkomen van de bar, en zei: ‘Ah, maar dat kan ik ook hé!’ Hij verdween en kwam terug omwikkeld met klimopplanten die hij in zijn tuin had verzameld en het vervolgens gebruikt had als verkleedkledij.” De slechtste herinnering was een klant die op de toenmalige vetplantjes die toen op de bar stonden, viel, waardoor de plantjes beschadigd werden. De plantjes werden echter een tweede groeikans gegeven en staan nu op de eerste verdieping van de bar waar nu de kunst -en kerstbeurzen doorgaan.

20170228_18561220170228_18572920170228_185745 

De uitbaatster is blijkbaar een echte kunstenares want de artistiek geschilderde muren zijn door haar handen geschilderd!

20170228_184448

20170228_184723

 

20170228_185112                                             20170228_190330

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De facade van La Licorne op de Vorstsesteenweg.

De facade van La Licorne op de Vorstsesteenweg.

 

 

Hierna loop ik door tot voorbij het Bethlehemplein. Ik passeer de school “Les 4 Saisons”, waar ik leerkracht ben in de derde kleuterklas. Ik geef er immersie-onderwijs. Dit bestaat vanaf de de derde kleuterklas en vanaf dan krijgen de kinderen 75 procent van de lessen/ activiteiten in het Nederlands, maar 25 procent blijft in het Frans, waarvoor ze in mijn geval les krijgen van een andere leerkracht, maar ook de turnles, het bibliotheekbezoek (in de school zelf) is bijvoorbeeld in het Frans. Dit is een formule die drie jaar blijft functioneren volgens dit stramien/ percentage. Dan komt er een cyclus aan van twee jaar waar het aandeel Nederlands 60 procent bedraagt, en het Frans zal dan een aandeel van 40 procent bedragen. In de laatste twee studiejaren in het basisonderwijs komen we aan bij een situatie van 50% Nederlands en Frans en studeren deze kinderen af als tweetalige twaalfjarigen. Als dat geen mooi en typisch Brussels systeem is. Ik draag dit systeem alvast een hart toe. En zelf ervaar ik als leerkracht van het eerste jaar immersie-onderwijs dat vele kinderen van mijn klas dit meertalige aspect echt omarmen in de zin dat dit meer uitdaging geeft tijdens een leeftijd waar ze enorm veel willen en kunnen leren. Of een kind na de tweede kleuterklas kiest voor immersie -onderwijs of verdergaat in het Franstalige onderwijs hangt af van de beslissing van de kleuterjuf, maar ook de ouders worden in dit keuzeproces geconsulteerd.

Resultaat van een schoolproject. Deze muur geeft uit op de Theodore Verhaegenstraat  waar ook de tram 51 passeert.

Resultaat van een schoolproject. Deze muur geeft uit op de Theodore Verhaegenstraat waar ook de tram 51 passeert.

CRIX CAFÉ… 

20170228_195226   20170228_195323

 

 

 

 

 

Op deze T. Verhaegenstraat stap ik even naar boven en bij de pizzeria sla ik af om daar op het einde op een kruispunt aan te komen waar ook de Crixstraat zich bevindt met het ondertussen al alomgekende muziekcafé Crix. Het officieel adres (aan de andere kant van het café) is echter de Montenegrostraat. Eigenlijk, legt het eigenaarskoppel uit, zijn ze geen typische bar zoals een ander, aangezien ze enkel en alleen open zijn wanneer er concerten zijn. Ze spelen een beetje met het idee van een typische bar, maar hun doeleinden zijn anders. Crix café verandert elke week van boeket bloemen. De eigenares vindt dat het plaatsen van bloemen iets huiselijks geeft, het geeft de indruk van een feest, het maakt een openbare ruimte persoonlijker, intiemer, warmer. “Het dient ook als onthaal voor de muziekartiesten. “ Ook hier is er niet echt een vaste plek waar de bloemen systematisch     worden aangekocht voor het plaatsen in de bar. De plaats van aankoop ligt niet vast en verandert.

20170228_192728 20170228_192641

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Crix café bestaat nog maar een jaar en een half. Sinds September vorig jaar om exact te zijn. Hun mooiste herinnering wijden ze aan een concert van vorig weekend waar de band veel volk had meegenomen een waar op een bepaald moment een meisje het podium inpalmt om een mooie improvisatie te geven.

Het belangrijke podium van Crix Café !

Het belangrijke podium van Crix Café !

 

 

Wanneer ik hen vraag naar een minder goede herinnering uit de korte geschiedenis van Crix, kunnen ze daar niet meteen een antwoord op vinden. Als dat geen goed teken mag zijn!

20170228_192446

20170228_192849   20170228_193138

                         20170228_193155   20170228_193238  20170228_193210

 

Na Crix Café bezocht te hebben, wil ik een bezoekje brengen aan Le Dillens of Dillens Bar. Ik stap de Montenegrostraat naar boven tot op de T. Verhaegenstraat. Ik steek over en neem de eerste straat naar rechts (Vorstsesteenweg). Daar neem ik niet de eerste straat naar rechts (Dethystraat) maar wel de tweede (Vanderschrickstraat) Deze straat volg ik tot het einde, dus ook de Jean Volderslaan word overgestoken en ook daar blijf je deze straat aanhouden tot je op de Spinnerijstraat komt, ook deze straat loop je af tot het einde, vervolgens sla je rechts af en volg je heel even de Overwinningsstraat om dan bij de apotheker op de hoek links af te slaan in de Jourdanstraat. Als je daar naar boven gaat in de Jourdanstraat, kom je vanzelf uit op het Dillensplein en de bar Le Dillens.

20170301_141919

 

LE DILLENS

In deze bar is het de vrouw van de eigenaar Elodie Mouton die zich bezighoudt met de prachtige, wekelijkse boeketten. Haar werk als bloemiste is momenteel te bewonderen op instagram onder de naam ‘eloelimouton’ , maar binnenkort zal er ook een website ter beschikking komen. Ze werkt momenteel in een privé-atelier voor speciale gelegenheden zoals een trouw, maar je kan als organisatie of bar ook een abonnement bij haar nemen, waardoor je elke week een nieuw en uniek samengesteld boeket geleverd krijgt. De bar ‘Chez Franz’ op de grens van Sint-Gillis en Elsene alsook de bekende bar ‘Belga’ op het Flageyplein hebben een abonnement bij Elodie Mouton.

20170301_140802

20170301_135346

 

Haar inspiratie voor dit beroep ligt bij haar opgroeien op het platteland. Maar ze wou ook überhaupt een creatief beroep uitoefenen waar ze haar handen kon gebruiken en ook het liefst in de artisanale sector. Toen dacht ze dat bloemen en planten misschien wel een leuk onderwerp kon zijn. Dat ze hiermee een goede keuze maakte, kunnen de vele bezoekers van Le Dillens bevestigen. Volgens Elodie heeft deze traditie van het plaatsen van bloemen in bars te maken met het buurland te zijn van Nederland die een echte bloementraditie bezit. Elodie zelf is Franse en zegt dat ze deze traditie van het plaatsen van bloemen in bars in Frankrijk veel minder of zelfs zelden tegenkomt. Ze is ervan overtuigd dat een boeket leven brengt in de bar door de kleuren die worden binnengebracht. Ze heeft vooral een mooie herinnering aan de renovatie van het café die goed en vlot verliep door het goed team dat ze blijkbaar waren. De minder goede herinnering is niet enkel negatief; ze vertelt over de dag van de opening. Het regende pijpenstelen maar dat liet niet staan dat er heel veel volk opdaagde.

20170301_140032

Buiten mooie bloemen ook vele mooie (hang)planten in de bar, de soorten planten werden alsook aangeraden door Elodie Mouton.

Buiten mooie bloemen zijn er ook talrijke mooie       (hang)planten in de bar, de soorten planten werden alsook aangeraden door Elodie Mouton.

Maar niet enkel en alleen hángplanten !

Maar niet enkel en alleen hángplanten !

Kranten. Voor ieder wat wils!

Kranten. Voor ieder wat wils!

20170301_140439

20170301_140221

20170301_140951

De suggesties van de bar!

20170301_141014

Wie zag het kastje met de houten schuifjes die de theekruiden bevatten ?

 

 

 

 

 

Net zoals Crix Café ligt ook Le Dillens aan het hoofd van twee straten, aan de ene kant heb je de Jourdanstraat, en aan de andere kant de drukke Munthofstraat en ervoor natuurlijk het kalmere Dillensplein. Om naar onze volgende en meteen laatste bestemming te gaan, nemen de we Munthofstraat richting het Bareel. Aan het Bareel gaan we links en nemen we de Waterlose Steenweg. Iets hogerop op deze steenweg (nummer 211 om nog maar eens precies te zijn) ligt het nog prille, maar erg goed draaiende café La Pompe.

CAFÉ LA POMPE 20170301_153309

          20170301_153421              20170301_153332 

 

Deze bar heeft ook een vaste plek/persoon waar ze hun bloemen wekelijks gaan halen. Ze halen deze om de hoek bij de markt voor het gemeentehuis op het Van Meenenplein, op maandagavond. Wanneer ik vraag naar het mooiste moment uit haar jonge geschiedenis, moet de uitbater niet lang nadenken. Dat is uiteraard de opening van de bar op 20 september 2015 ! Dat is ongeveer twee jaar geleden. Ze moesten echter veel renovatiewerken uitvoeren om van het tankstation (buitengedeelte) en de garage (binnengedeelte) een volwaardig café te kunnen maken. Deze werken namen toch wel snel een heel jaar in beslag! Als ik vraag naar een minder goed moment vermeldt hij de vertragingen die de werken opliepen, wanneer bepaalde zaken meer tijd in beslag namen dan voorzien. Vanwaar de traditie van het plaatsen van bloemen ook mogen komen of afstammen, één ding staat als een paal boven water; Sint-Gillis zet deze traditie met veel schoonheid en trots verder. Op de vele bloemen die we nog mogen zien en bewonderen en op de vele bloemen die ons warm mogen verwelkomen om ons te vergezellen bij onze koffie, thee of fris drankje. Dit was natuurlijk een erg summiere greep uit het nog veel talrijkere aanbod van cafés die deze gewoonte in leven houden. Ik hoop toch dat U als klant de volgende keer met een andere en meer opmerkzame blik deze bloemboeketten mag en zult bewonderen.

20170301_153055

20170301_144950

20170301_152139

                          20170301_144241                   20170301_144453

20170301_144212

20170301_144151  20170301_144103    

20170301_143920   

Frambozensap. Aanrader :)

Frambozensap. Aanrader :)

Einde !

Related Post

Comments

  1. Jeep1060

    TRADUCTION par Martine Van Emelrijk Publication du 04/03/2017 dans DAZIBAO,
    Nel Coussement • ART, Bars and their traditions* Flowers
    Cet article étant en néerlandais, j’en ai fait une traduction en français vite fait pour ceux et celles que ça peut intéresser.
    Les fleurs dans les bars qui «font raconter» et celles qui «font écouter»…
    LA LICORNE
    J’ai commencé par le bar «La Licorne» dans le bas de St-Gilles. Celui-ci est localisé chaussée de Forest, entre la Porte de Hal et le Carré Bethléem. Ici, j’ai trouvé une jacinthe d’un lilas pourpre qui, selon la patronne Ghislaine, symbolise la fin de l’hiver et l’annonce du printemps. Cette jacinthe, entourée de cactus, formerait ainsi une barrière contre les clients agressifs. Cette dernière affirmation doit bien sûr être prise au second degré.
    L’origine des fleurs présentes ici est dépendante de l’humeur, de la disponibilité et de l’inspiration de Ghislaine. On peut y trouver aussi bien des fleurs sauvages que des bouquets achetés en magasin.

    Et quand je demande à la patronne quel est son meilleur souvenir en ces lieux, elle se souvient d’une fête d’Halloween où elle avait eu l’idée de joncher le sol de feuilles mortes – feuilles qu’elles avait ramassées dans les bois. Un client habitant alors en face du café, voyant le décor, se dit qu’il pourrait en faire autant. Il disparaît et revient aussitôt enveloppé de lierres de son jardin en guise de déguisement.
    Le plus mauvais souvenir de la patronne est celui d’un client qui est qui tombé entraînant et abîmant les petites plantes de l’époque qui trônaient sur le bar… Ces plantes ont eu droit à une seconde vie se trouvent maintenant en mezzanine – mezzanine faisant aussi office de galerie d’art, de bourses, dont le petit marché de Noël.
    Ghislaine est elle-même un vraie artiste, les peintures et décorations des murs ayant faites de ses propres mains !

Leave a Reply